![](\"https:\/\/blogger.googleusercontent.com\/img\/b\/R29vZ2xl\/AVvXsEicMmcEnlUp_SWIe-ipeHDxvbmip90PnrE69oKdRIaEOYUDTNXsY1fuqTtlGTy-tl_uvXJ-uljd4bZ_R5gQCh0j9HU0BmVsLgJzHJpqtlr3Mv7jeQljjk3kCAdEI4qdy3hPkBnqhkbW33k\/s1600\/Jesus_Heals_a_Deaf_Man.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Jutro przypada dwunasta niedziela po Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej. Zachowa\u0142y si\u0119 trzy kantaty Johanna Sebastiana Bacha przeznaczone na t\u0119 niedziel\u0119: Lobe den Herrn, meine Seele<\/i>, Lobe den Herren, den m\u00e4chtigen K\u00f6nig der Ehren<\/i>, BWV 137 i Geist und Seele wird verwirret<\/i>, BWV 35.<\/p>\n
Pierwsza z nich, Lobe den Herrn, meine Seele<\/i>, BWV 69a zosta\u0142a wykonana po raz pierwszy w Lipsku 15 sierpnia 1723 roku. P\u00f3\u017aniej Bach wykorzysta\u0142 j\u0105 jeszcze przynajmniej raz, oko\u0142o roku 1727, a 26 sierpnia 1748 roku w lipskim ko\u015bciele \u015bw. Miko\u0142aja wykonano w czasie uroczystej inauguracji nowowybranej Rady Miejskiej jej zmienion\u0105 wersj\u0119 – Lobe den Herrn, meine Seele<\/i>, BWV 69.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\nW 12. niedziel\u0119 po Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej czytano w ko\u015bcio\u0142ach fragment z Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Marka, opowiadaj\u0105cy o uzdrowieniu g\u0142uchoniemego (Mk 7, 31-37). Nieznany poeta potraktowa\u0142 to czytanie jako pretekst do przypomnienia ludziom, \u017ce B\u00f3g ka\u017cdego dnia czyni dla nich dobro, rozpocz\u0105\u0142 wi\u0119c od bardziej og\u00f3lnego cytatu z Pslamu 103:<\/p>\nLobe den Herrn, meine Seele,<\/i>
\nund vergiss nicht, was er dir Gutes getan hat!<\/i><\/div>\nB\u0142ogos\u0142aw, duszo moja, Pana, <\/div>\n<\/div>\ni nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach! <\/div>\nW tek\u015bcie u\u017cyte s\u0105 ponadto s\u0142owa z opublikowanej w zbiorze Gott-geheiligtes Singen und Spielen des Friedensteinischen Zions <\/i>(Gotha, 1720) kantaty Johanna Oswalda Knauera oraz – w chorale fina\u0142owym – sz\u00f3sty werset hymnu Was Gott tut, das ist wohlgetan<\/i> Samuela Rodigasta z 1675 roku.<\/div>\n\n<\/div>\nKantata zosta\u0142a rozpisana na cztery g\u0142osy solowe (sopran, alt, tenor, bas), czterog\u0142osowy ch\u00f3r oraz zesp\u00f3\u0142 instrumentalny (trzy tr\u0105bki, kot\u0142y, trzy oboje, ob\u00f3j d’amore, fagot, dwoje skrzypiec, alt\u00f3wka i basso continuo). Kompozycja sk\u0142ada si\u0119 z sze\u015bciu cz\u0119\u015bci – dw\u00f3ch ch\u00f3r\u00f3w, dw\u00f3ch recytatyw\u00f3w i dw\u00f3ch arii.<\/div>\n\n<\/div>\nZapraszam do pos\u0142uchania uroczystego ch\u00f3ru otwieraj\u0105cego kantat\u0119 w wykonaniu Monteverdi Choir i English Baroque Soloists pod dyrekcj\u0105 Johna Eliota Gardinera. <\/div>\n\n<\/div>\nSir John Eliot Gardiner napisa\u0142 o nim tak:<\/div>\n\n<\/div>\n’Ch\u00f3r otwieraj\u0105cy Lobe den Herrn, meine Seele<\/i>, BWV 69a, od\u015bwie\u017cony potem na wybory Rady Miejskiej, zosta\u0142 skomponowany swobodnie i z du\u017cym rozmachem. Bach jest radosny, korzysta z mo\u017cliwych do uzyskania barwnych kontrast\u00f3w pomi\u0119dzy trzema grupami instrument\u00f3w (instrumenty d\u0119te blaszane, drewniane i smyczki) oraz wewn\u0119trznymi sk\u0142adnikami tych grup.<\/div>\n\n<\/div>\nZnakiem rozpoznawczym tej fantazji jest spos\u00f3b, w jaki dwa brzmi\u0105ce niewinnie takty wznosz\u0105cych si\u0119, podobnych trylom figur, prowadz\u0105 do uroczystego, przezabawnego motywu w taktach na 3\/4 dwoma powtarzaj\u0105cymi si\u0119 nutami na dwa – euforycznie, pastoralnie, w ca\u0142kowitej opozycji do tekstu Psalmu 103: „B\u0142ogos\u0142aw duszo moja, Pana”.<\/div>\n\n<\/div>\nTaki typ ch\u00f3ru u\u015bwiadamia jak cienka jest linia (je\u015bli w og\u00f3le istnieje) oddzielaj\u0105ca \u015bwi\u0105teczn\u0105 muzyk\u0119 sakraln\u0105 Bacha od jego utwor\u00f3w skomponowanych na uroczysto\u015bci \u015bwieckie, jak ody urodzinowe, a nawet quodlibety \u015bpiewane przez jego rodzin\u0119 na dorocznych zjazdach. <\/div>\n\n<\/div>\nG\u0142\u00f3wne fugato rozpoczyna si\u0119 z powracaj\u0105cym w innej wersji motywem pocz\u0105tkowym, kt\u00f3ry teraz wyr\u00f3wnuje si\u0119 w lirycznym zako\u0144czeniu. Druga fraza jest jeszcze bardziej liryczna, w d\u0142ugich nutach z zawieszeniami, kt\u00f3re podpowiadaj\u0105: „Vergiss nicht” („Nie zapominaj”).<\/p>\n\n<\/div>\nAle jak mo\u017cna by\u0142o przewidzie\u0107, najlepsze dopiero nadchodzi: Bach \u0142\u0105czy dwie fugi, a muzyka nagle wskakuje na najwy\u017csze obroty (…). Tylko Bach tak potrafi: naciska w jednym czasie na wszystkie w\u0142\u0105czniki emocji i z czyst\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 oraz rytmicznym rozmachem podnosi ka\u017cdego na duchu.’<\/div>\n<\/div>\n\n<\/div>\n\n<\/div>\n