{"id":36,"date":"2018-09-17T17:04:00","date_gmt":"2018-09-17T17:04:00","guid":{"rendered":"http:\/\/barokowo.pl\/?p=36"},"modified":"2018-09-17T17:04:00","modified_gmt":"2018-09-17T17:04:00","slug":"blive-iv-festiwal-oper-barokowych-dramma-per-musica-weekend-z-handlem-i-telemannem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/barokowo.pl\/?p=36","title":{"rendered":"B!LIVE, IV Festiwal Oper Barokowych Dramma per Musica – Weekend z H\u00e4ndlem i Telemannem"},"content":{"rendered":"
\n<\/a><\/div>\n
\nfotografia Kingi Karpati z facebookowej strony Festiwalu Oper Barokowych Dramma per Musica<\/span><\/span><\/div>\n
\n
<\/span><\/div>\n
\nW 1734 roku londy\u0144scy rywale H\u00e4ndla ze swoim mo\u017cnym mecenasem, ksi\u0119ciem Walii Fryderykiem Ludwikiem Hanowerskim przej\u0119li King\u2019s Theatre. W odpowiedzi na ten ruch, H\u00e4ndel zaakceptowa\u0142 propozycj\u0119 Johna Richa i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do nowego teatru w Covent Garden. Za du\u017ce pieni\u0105dze. <\/p>\n

Sezon 1735\/36 okaza\u0142 si\u0119 dla H\u00e4ndla nadzwyczajny: dwa wznowienia oper,  opera-pasticcio z\u0142o\u017cona z przebojowych arii z poprzednich kompozycji, trzy oratoria i dwie nowe opery: Ariodante i Alcina. Ta ostatnia okaza\u0142a si\u0119 szczeg\u00f3lnym sukcesem. W pierwszym sezonie wystawiono j\u0105 a\u017c 18 razy.<\/p>\n

Libretto Alciny to cz\u0119\u015bciowo przetworzone libretto innej opery – L’isola di Alcina<\/i> Riccardo Broschiego z 1728 roku, kt\u00f3re z kolei opiera si\u0119 na poemacie Ariosta Orlando furioso<\/i>, Orland szalony. Czarownica Alcina prowadzi na cudownej wyspie jeszcze cudowniejsze \u017cycie: wabi m\u0119\u017cczyzn do swojego kr\u00f3lestwa, uwodzi ich, a kiedy ju\u017c si\u0119 nimi zm\u0119czy, zamienia w dzikie zwierz\u0119ta, ro\u015bliny albo ska\u0142y. W jej sid\u0142a wpada te\u017c dzielny wojownik Ruggiero. Kiedy wygl\u0105da na to, \u017ce nie ma ju\u017c dla niego ratunku, na wysp\u0119 przybywa narzeczona Ruggiera Bradamante w przebraniu swojego brata Ricciarda. \u015awiat, kt\u00f3ry Alcina pouk\u0142ada\u0142a sobie za pomoc\u0105 magii, zaczyna si\u0119 rozpada\u0107.<\/p>\n

T\u0119 w\u0142a\u015bnie oper\u0119 wybrali na tegoroczn\u0105 premier\u0119 organizatorzy IV Festiwalu Oper Barokowych Dramma per Musica. I jak zwykle nie zawiedli pok\u0142adanych przez meloman\u00f3w z ca\u0142ej Polski oczekiwa\u0144. Wyre\u017cyserowana przez Jacka Tyskiego Alcina, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 ogl\u0105da\u0107 w Ma\u0142ej Warszawie w sobot\u0119, 15 wrze\u015bnia 2018 roku to przedstawienie dynamiczne, wci\u0105gaj\u0105ce i \u2013 tak\u017ce dzi\u0119ki pi\u0119knym kostiumom Marty Fiedler – bardzo plastyczne. No i znakomicie za\u015bpiewane, zagrane i zata\u0144czone.<\/p>\n

Rol\u0119 tytu\u0142ow\u0105 powierzono Oldze Pasiecznik. Cho\u0107 podobno to ona sama sobie t\u0119 rol\u0119 wymy\u015bli\u0142a. To zreszt\u0105 niewa\u017cne. Olga Pasiecznik wykona\u0142a j\u0105 brawurowo. I muzycznie, i aktorsko. Raz demoniczna, raz kokieteryjna; raz ciep\u0142a, raz osch\u0142a; raz pe\u0142na nadziei, raz zawiedziona. Z kulminacj\u0105 tych wszystkich wcale nie boskich, lecz jak najbardziej ludzkich uczu\u0107, w przeszywaj\u0105cej i pe\u0142nej b\u00f3lu arii \u201eAh! mio cor! schernito sei!\u201d.<\/p>\n

Anna Radziejewska \u015bwietnie radzi sobie z rolami m\u0119skimi. Rola Ruggiero by\u0142a poprowadzona w spos\u00f3b bardzo przekonuj\u0105cy, by\u0142a te\u017c dopracowana w ka\u017cdym szczeg\u00f3le. Od pocz\u0105tku do ko\u0144ca. Szczeg\u00f3lnie urzek\u0142a mnie aria \u201eMio bel tesoro\u201d z \u015bwietnie zagranymi, jakby dopowiadaj\u0105cymi tre\u015b\u0107, partiami flet\u00f3w i \u201eVerdi prati, selve amene\u201d, subtelnie wprowadzona i domkni\u0119ta na klawesynie przez Liliann\u0119 Stawarz.<\/p>\n

Bardzo wyraziste postaci stworzy\u0142y Olga Siemie\u0144czuk jako lekka, dowcipna, charakterystyczna Morgana (przepi\u0119knie i bezb\u0142\u0119dnie za\u015bpiewana  wirtuozowska aria „Tornami a vagheggiar”) i Joanna Lalek jako zadziorny i psotny Oberto (przyj\u0119ta bodaj z najwi\u0119kszym entuzjazmem publiczno\u015bci aria \u201eBarbara! Io ben lo so\u201d)<\/p>\n

Z solistek z mieszanymi uczuciami przyj\u0105\u0142em Joann\u0119 Krasusk\u0105-Motulewicz w roli Bradamante\/ Ricciardo. Pami\u0119tam jej ubieg\u0142oroczn\u0105 zalotn\u0105 i charaktern\u0105 Selind\u0119 w Farnace. Tym razem \u2013 mimo bardzo dobrze postawionego, czystego i mocnego g\u0142osu, jej rola wyda\u0142a mi si\u0119 jednowymiarowa, z zupe\u0142nie niewykorzystan\u0105 przemian\u0105 do\u015b\u0107 zasadniczego Ricciarda w narzeczon\u0105 Ruggiera \u2013 Bradamante.<\/p>\n

Z solist\u00f3w zdecydowanie bardziej trafi\u0142a do mnie za\u015bpiewana precyzyjnie, g\u0142\u0119boko i stylowo rola Artura Jandy jako czarodzieja Melisso. Nie przekona\u0142 mnie za to Karol Koz\u0142owski w roli Oronte, cho\u0107 to on w\u0142a\u015bnie potrafi\u0142 najlepiej ze wszystkich solist\u00f3w nawi\u0105zywa\u0107 kontakt z publiczno\u015bci\u0105. By\u0142y miejsca pi\u0119kne, by\u0142y niestety i niedopracowane, \u015bpiewane nieczysto i z du\u017cym wysi\u0142kiem.
 <\/span><\/div>\n

\nMuzycy Royal Baroque Ensemble znaj\u0105 si\u0119 dobrze, od lat razem wyst\u0119puj\u0105 i nagrywaj\u0105 p\u0142yty. W tym roku zesp\u00f3\u0142 kierowany przez Liliann\u0119 Stawarz zdoby\u0142 Fryderyka za album „Antonio Caldara – Maddalena ai piedi di Cristo”. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce w Alcinie us\u0142yszeli\u015bmy bardzo sp\u00f3jne brzmienie zespo\u0142u instrumentalnego, pe\u0142ne barw we wszystkich mo\u017cliwych odcieniach. A akompaniament (cho\u0107 czy rzeczywi\u015bcie tylko akompaniament\u2026) do arii Ruggiero \u201eSta nell\u2019ircana pietrosa tana\u201d by\u0142 po prostu b\u0142yskotliwy.<\/p>\n

Najwi\u0119kszym rozczarowaniem by\u0142 chyba w sobot\u0119 wyst\u0119p ch\u00f3ru Collegium Musicum UW. Wej\u015bcia zespo\u0142u wokalnego by\u0142y sztuczne i jakby wyrwane z kontekstu, a \u015bpiewanie przysadziste i niepewne, tak\u017ce intonacyjnie. Mankamentem by\u0142y tak\u017ce napisy. Po pierwsze istotnie r\u00f3\u017cne od dobrego polskiego t\u0142umaczenia z ksi\u0105\u017cki programowej, po drugie z nieczytelnie rozdzielonymi rolami i niekonsekwentnie wy\u015bwietlanymi (b\u0105d\u017a nie) didaskaliami.<\/p>\n

Na koniec kilka s\u0142\u00f3w o Ma\u0142ej Warszawie. Nie jest miejscem bez wad, nie zosta\u0142a zbudowana jako teatr operowy, nawet nie jako sala koncertowa. By\u0142a tam fabryka oleju, marmolady, gumy, a w ko\u0144cu konserw. Ale czy spektakle operowe trzeba koniecznie wystawia\u0107 w zbudowanych specjalnie po to budynkach? Na dodatek pe\u0142nych przepychu i bogatych w najr\u00f3\u017cniejsze udogodnienia? Wcale nie. Przestrze\u0144 Ma\u0142ej Warszawy ma bardzo dobr\u0105 akustyk\u0119, bardzo umiej\u0119tnie wykorzystano te\u017c t\u0119 przestrze\u0144 na potrzeby spektaklu – o\u017cywi\u0142y j\u0105 puszczane z 11 (tyle naliczyli\u015bmy) projektor\u00f3w wizualizacje, kt\u00f3rych autorem jest Sylwester \u0141uczak. Ta\u0144cz\u0105ce na wietrze ro\u015bliny, barokowe florale, antyczne rze\u017aby, arkadyjskie budowle. Rajska wyspa Alciny.<\/p>\n

Ma\u0142a Warszawa ma ducha. Genius loci. Organizatorzy Festiwalu Oper Barokowych Dramma per Musica odczytali tego ducha we w\u0142a\u015bciwy spos\u00f3b, wykorzystali go do stworzenia ciekawej, inspiruj\u0105cej przestrzeni artystycznej. Nadali postindustrialnym wn\u0119trzom ciep\u0142y i go\u015bcinny charakter. Tak\u017ce przyleg\u0142e przestrzenie wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz budynk\u00f3w pofabrycznych sprzyja\u0142y rozmowom i nawi\u0105zywaniu ciekawych znajomo\u015bci. A do \u015brodka zaprasza\u0142 na kolejne akty d\u017awi\u0119k rogu.<\/p>\n

Pi\u0119kne by\u0142o te\u017c nast\u0119pne festiwalowe popo\u0142udnie. W Domu Polonii na Krakowskim Przedmie\u015bciu ma\u0142y zesp\u00f3\u0142 instrumentalny (Grzegorz Lalek, Alicja Sierpi\u0144ska \u2013 skrzypce barokowe, Marcin Stefaniuk \u2013 alt\u00f3wka barokowa, Jakub Ko\u015bciukiewicz \u2013 wiolonczela barokowa, Grzegorz Zimak \u2013 kontrabas barokowy i Lilianna Stawarz \u2013 klawesyn) zagrali Koncert polski, TWV 43:G7, Suit\u0119 D-dur \u201eGulliver\u201d, TWV 40:108 i Suit\u0119 G-dur \u201eDon Quixot\u201d, TWV 55:G10 Georga Philippa Telemanna przeplatane fragmentami powie\u015bci Jonathana Swifta \u201ePodr\u00f3\u017ce do wielu odleg\u0142ych narod\u00f3w \u015bwiata\u201d i Miguela de Cervantesa \u201eDon Kichot\u201d recytowanymi przez Zbigniewa Zamachowskiego.<\/p>\n

Troch\u0119 si\u0119 tego koncertu<\/span> ba\u0142em<\/span>. W innym czasie i w innym miejscu zestawienie muzyki Telemanna i prozy Cervantesa by\u0142o podane w spos\u00f3b nudny i nadzwyczaj nu\u017c\u0105cy. W Warszawie by\u0142o inaczej. Po pierwsze kr\u00f3tkie i wybrane z du\u017c\u0105 uwag\u0105 fragmenty powie\u015bci by\u0142y recytowane z du\u017c\u0105 swad\u0105 i w bardzo dowcipny spos\u00f3b, po drugie zesp\u00f3\u0142 instrumentalny wydoby\u0142 z muzyki Telemanna co tylko si\u0119 da\u0142o najlepszego. By\u0142a ciekawa artykulacja, du\u017ce zr\u00f3\u017cnicowanie tempa i dynamiki, no i to co najwa\u017cniejsze: instrumentali\u015bci sami \u015bwietnie si\u0119 bawili. Rado\u015b\u0107 smyczka i zabawa pi\u00f3rkiem udzieli\u0142y si\u0119 wszystkim s\u0142uchaczom. <\/span><\/div>\n

\n
\nJe\u015bli jescze nie skorzystali\u015bcie z zaproszenia IV Festiwalu Oper Barokowych Dramma per Musica, wci\u0105\u017c macie szans\u0119. W \u015brod\u0119 (19.09.2018) na fina\u0142 festiwalu zostanie wykonana w Studiu Koncertowym im. Witolda Lutos\u0142awskiego Alcina, HWV 34 Georga Friedricha H\u00e4ndla<\/span> w wersji koncertowej. Warto tam by\u0107!<\/span>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

fotografia Kingi Karpati z facebookowej strony Festiwalu Oper Barokowych Dramma per Musica W 1734 roku londy\u0144scy rywale H\u00e4ndla ze swoim mo\u017cnym mecenasem, ksi\u0119ciem Walii Fryderykiem Ludwikiem Hanowerskim przej\u0119li King\u2019s Theatre. W odpowiedzi na ten ruch, H\u00e4ndel zaakceptowa\u0142 propozycj\u0119 Johna Richa i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do nowego teatru w Covent Garden. Za du\u017ce pieni\u0105dze. Sezon 1735\/36 okaza\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[140,3,139,141,51,54,112,85,89,137,9,138,95],"tags":[],"class_list":["post-36","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alcina","category-blive","category-dramma-per-musica","category-festiwal-oper-barokowych","category-georg-friedrich-handel","category-handel","category-lalek","category-pasiecznik","category-radziejewska","category-royal-baroque-ensemble","category-stawarz","category-telemann","category-warszawa"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/barokowo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/36","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/barokowo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/barokowo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/barokowo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/barokowo.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=36"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/barokowo.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/36\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/barokowo.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=36"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/barokowo.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=36"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/barokowo.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=36"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}