{"id":96,"date":"2018-02-22T16:44:00","date_gmt":"2018-02-22T16:44:00","guid":{"rendered":"http:\/\/barokowo.pl\/?p=96"},"modified":"2018-02-22T16:44:00","modified_gmt":"2018-02-22T16:44:00","slug":"madryt-miasto-sztuki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/barokowo.pl\/?p=96","title":{"rendered":"Madryt. Miasto sztuki."},"content":{"rendered":"
\n
\n<\/a><\/div>\n

\nTo by\u0142a daleka wyprawa. Daleka, ale pi\u0119kna i pe\u0142na wielu wra\u017ce\u0144. Tak\u017ce tych kulturalnych.<\/p>\n

Madryt to miasto sztuki. W trzech najwi\u0119kszych muzeach: Prado, Reina
\nSofia i Thyssen Bornemisza zgromadzone s\u0105 kolekcje, kt\u00f3re zapieraj\u0105 dech
\n w piersiach. I wszystkie s\u0105 na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki. Bez szyb
\nkuloodpornych, barierek i gablot. W Museo Nacional Thyssen-Bornemisza
\nRaj Tintoretta wisi na \u015bcianie hallu wej\u015bciowego. Przy rze\u017abach Rodina.
\nJak gdyby nigdy nic. Na wizyt\u0119 w Prado trzeba zarezerwowa\u0107 przynajmniej
\nkilka godzin. A najlepiej wybra\u0107 kilka sal i po prostu w nich
\nposiedzie\u0107. Ja sw\u00f3j plan na nast\u0119pny raz ju\u017c mam: Lot czarownic<\/i>
\nFrancisco Goi, Ogr\u00f3d rozkoszy ziemskich<\/i> Hieronima Boscha, Hippomenesa i
\nAtalant\u0119<\/i> Guido Reniego oraz Grup\u0119 z San Ildefonso<\/i> z Orestesem i
\nPyladesem, czy jak chc\u0105 inni Kastorem i Polluksem albo Hypnosem i
\nTanatosem. Nieistotne. Rze\u017aba jest nieziemska.<\/p>\n

Je\u015bli kto\u015b woli
\nsztuk\u0119 bardziej odjechan\u0105, powinien obra\u0107 kierunek na Museo Nacional
\nCentro de Arte Reina Sof\u00eda z bogat\u0105 kolekcj\u0105 dzie\u0142 Pabla Picassa,
\nSalvadora Dalego i Joana Mir\u00f3. Ostrzegam. Do Guerniki dopcha\u0107 si\u0119 nie
\nspos\u00f3b.
\nOpr\u00f3cz wystaw sta\u0142ych, na pewno znajdziecie te\u017c dla
\nsiebie co\u015b interesuj\u0105cego na wystawach czasowych. Kiedy byli\u015bmy w
\nMadrycie kusili mi\u0119dzy innymi Andy Warhol i Alfons Mucha. Czasu
\nstarczy\u0142o jednak tylko na co\u015b absolutnie wyj\u0105tkowego, wystaw\u0119 Manolo
\nBlahnik. The art of shoes<\/i> zorganizowan\u0105 przez Vogue Spain i Manolo
\nBlahnika osobi\u015bcie w Museo Nacional de Artes Decorativas. Prosz\u0119 sobie
\nwyobrazi\u0107 w jednym miejscu 212 par but\u00f3w, z kt\u00f3rych ka\u017cde jest dzie\u0142em
\nsztuki. Plus 80 rysunk\u00f3w i kilka projekcji filmowych. Zawr\u00f3t g\u0142owy.<\/p>\n

Madryt to tak\u017ce miasto muzyki. Ma pi\u0119kn\u0105 oper\u0119 i kilka du\u017cych sal koncertowych. Zdo\u0142ali\u015bmy
\nodwiedzi\u0107 tylko jedn\u0105 z nich – Auditorio Nacional de M\u00fasica. Za to a\u017c na
\n dw\u00f3ch barokowych koncertach!<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

Pierwszym z nich by\u0142a Pasja wed\u0142ug
\n\u015bw. Mateusza<\/i>, BWV 244 Jana Sebastiana Bacha, kt\u00f3r\u0105 wykonali Orquesta y Coro Nacionales de
\nEspa\u00f1a (OCNE), ch\u00f3r ch\u0142opi\u0119cy Escolan\u00eda del Escorial oraz soli\u015bci:
\nSylvia Schwartz, Paula Murrihy, Michael Schade, Samuel Boden, Neal
\nDavies i Christian Immler. Ca\u0142o\u015bci\u0105 pokierowa\u0142 David Afkham.<\/p>\n

Wst\u0119p nie by\u0142 dobry. Ze wzgl\u0119d\u00f3w pozamuzycznych. Ot\u00f3\u017c wyra\u017anie pijany Don Miguel, kt\u00f3ry wpuszcza\u0142 do budynku postawi\u0142 sobie za cel z sobie tylko wiadomych powod\u00f3w nie wpu\u015bci\u0107 nas na
\n koncert. By\u0142o bardzo nieprzyjemnie.<\/p>\n

A sam koncert? To jasne, \u017ce
\nwzi\u0105\u0142em poprawk\u0119 na to, \u017ce Pasja b\u0119dzie wykonywana przez symfonik\u00f3w,
\nilo\u015b\u0107 muzyk\u00f3w na estradzie by\u0142a jednak nadspodziewanie du\u017ca. Co\u015b oko\u0142o
\ndw\u00f3ch setek. Mo\u017ce nawet wi\u0119cej. W takich warunkach Pasja <\/i>by\u0142a zbyt g\u0142o\u015bna i zbyt powolna.
\nMonumentalna. Moje zdanie na temat substytuowania flet\u00f3w barokowych i
\noboj\u00f3w da caccia przez wsp\u00f3\u0142czesne instrumenty te\u017c jest znane. Bach to dla mnie
\njednak co\u015b wi\u0119cej ni\u017c zestawienie g\u0142os\u00f3w, instrument\u00f3w, melodii. Dla
\nniego cho\u0107by i na koniec \u015bwiata.<\/p>\n

David Afkham zdo\u0142a\u0142 ujarzmi\u0107 muzyczny pu\u0142k i oby\u0142o si\u0119 bez chaosu, co nie zawsze si\u0119 udaje. Bardzo dobrze spisa\u0142 si\u0119 duet
\nMichael Schade (Ewangelista) i Christian Immler (Jezus). By\u0142o
\nsugestywnie i zajmuj\u0105co. Pi\u0119kny obraz (wizualnie i wokalnie) stworzy\u0142
\nch\u00f3r ch\u0142opi\u0119cy z Eskurialu. Gwiazd\u0105 wieczoru by\u0142 jednak dla mnie Fahmi
\nAlqhai, gambista \u2013 wirtuoz. Solo w Komm, s\u00fc\u00dfes Kreuz by\u0142o doskona\u0142e,
\ntak\u017ce Aria Geduld! Wenn mich falsche Zungen stechen zabrzmia\u0142a
\nznakomicie. Tak\u017ce dzi\u0119ki Samuelowi Bodenowi, kt\u00f3ry za\u015bpiewa\u0142 stylowo,
\nprecyzyjnie, bez zb\u0119dnych udziwnieni i emfazy.<\/p>\n

Najlepsze na koniec.<\/p>\n

\n<\/a><\/div>\n

Narodowe Centrum Rozpowszechniania Muzyki, bo tak chyba nale\u017cy
\nprzet\u0142umaczy\u0107 nazw\u0119 Centro Nacional para la Difusi\u00f3n Musical (CNDM),
\njest cz\u0119\u015bci\u0105 Narodowego Instytutu Sztuki i Muzyki (INAEM), a jego celem
\njest promowanie komponowania i rozpowszechniania wsp\u00f3\u0142czesnej muzyki
\nhiszpa\u0144skiej a tak\u017ce odzyskiwanie i upowszechnianie muzyki historycznej,
\n w tym muzyki dawnej. Mimo, \u017ce siedzib\u0105 Centrum jest Madryt,
\ndzia\u0142a na terenie ca\u0142ej Hiszpanii. Jednym z cykli koncertowych organizowanych przez CNDM jest Universo Barroco.<\/p>\n

Zazdroszcz\u0119 Madrytowi takiego cyklu, tylko w tym sezonie zorganizowano
\n dobrze ponad 20 koncert\u00f3w i zaproszono takie s\u0142awy jak William
\nChristie, Diego Fasolis, Jordi Savall, Martin Haselb\u00f6ck, Rinaldo
\nAlessandrini, Giovanni Antonini, Fabio Biondi, Thomas Hengelbrock, takie
\n zespo\u0142y jak Les Arts Florissants, The King\u2019s Consort, The English
\nConcert, Hesp\u00e8rion XXI, Concerto Italiano, Giardino Armonico, Europa
\nGalante, Vox Luminis i wiele innych.<\/p>\n

W niedziel\u0119, dzi\u0119ki zaproszeniu otrzymanemu od CNDM (Muchas gracias, Directora Gema Parra P\u00edriz!) wzi\u0105\u0142em udzia\u0142 w koncercie \u015bwiatowe\u0142 s\u0142awy czeskiej mezzosopranistki Magdaleny Ko\u017eeny oraz zespo\u0142u Le Concert D\u2019Astr\u00e9e pod dyrekcj\u0105 Emmanuelle
\nHa\u00efm, kt\u00f3rzy wykonali program Hero\u00ednas (Bohaterki) z wyborem arii i cz\u0119\u015bci
\ninstrumentalnych z kompozycji Jean\u2019a-Philippe\u2019a Rameau (Hippolyte et
\nAricie, Dardanus, Castor et Pollux, Les Indes Galantes) i Marc-Antoine\u2019a
\n Charpentiera (M\u00e9d\u00e9e).<\/p>\n

By\u0142o FANTASTYCZNIE!!! Ju\u017c sam program
\nzosta\u0142 dobrany w spos\u00f3b bardzo przemy\u015blany i przez ca\u0142y czas trzymaj\u0105cy w
\n napi\u0119ciu. Nie by\u0142o czasu nud\u0119. Pozytywne emocje przep\u0142ywa\u0142y pomi\u0119dzy
\nwykonawcami a publiczno\u015bci\u0105 od pocz\u0105tku do ko\u0144ca. Wszystko zosta\u0142o
\npodane w odpowiednich tempach, \u017cywo, energetycznie, tam gdzie trzeba
\nrado\u015bnie, w innych miejscach dramatycznie. Charakternie by\u0142o te\u017c dzi\u0119ki
\nu\u017cyciu wielkiej ilo\u015bci instrument\u00f3w perkusyjnych, na kt\u00f3rych brawurowo
\npoczyna\u0142 sobie Sylvain Fabre. Pojawi\u0142y si\u0119 blachy, wiatrownice, b\u0119bny
\nwszelkich mo\u017cliwych rozmiar\u00f3w, talerze i talerzyki. I tamburyny.<\/p>\n

Emmanuelle Ha\u00efm przedstawia\u0107 nie trzeba. Pojawia si\u0119 tak\u017ce i na Baroque
\nGoes Nuts przy wielu okazjach, np. w kontek\u015bcie kantat Bacha, polecam  zreszt\u0105 bardzo
\np\u0142yt\u0119 Bach: Cantatas<\/i>, jest \u015bwietna. W zapowiedziach przed koncertem w
\nhiszpa\u0144skich mediach przedstawiano j\u0105 jako wielka dam\u0119 muzyki barokowej.
\n To z\u0142e okre\u015blenie. Emmanuelle Ha\u00efm nie jest stateczn\u0105 dam\u0105. Jest pe\u0142na
\nenergii, rado\u015bci, emocji. Jej ruchy przy pulpicie te\u017c nie s\u0105 stonowane.
\nPokazuje muzyk\u0119 ca\u0142\u0105 sob\u0105. To taki specyficzny spos\u00f3b dyrygowania, kt\u00f3re
\n maja tylko kobiety, kt\u00f3re na te kilkadziesi\u0105t minut koncertu staj\u0105 si\u0119
\nMuzyk\u0105. Po prostu. Mamy przyk\u0142ady takich dyrygentek tak\u017ce w Polsce, cho\u0107by Agnieszk\u0119 \u017barsk\u0105, czy
\nMartyn\u0119 Pastuszk\u0119. Zreszt\u0105 w czasie madryckiego koncertu kilka razy
\nprzypomina\u0142em sobie bardzo podobny w charakterze koncert Barokowy Smak
\nOrientu, kt\u00f3ry Martyna Pastuszka i {oh!} Orkiestra Historyczna wykonali
\njaki\u015b czas temu w Bydgoszczy.<\/p>\n

A Magdalena Ko\u017eena? To wielka
\nmezzosopranistka. Pe\u0142na niewymuszonego wdzi\u0119ku, ciep\u0142a, prostoty, kt\u00f3r\u0105
\nprzekuwa w swoj\u0105 si\u0142\u0119. Najpi\u0119kniejsze by\u0142y chyba aria Fedry Cruelle m\u00e8re
\n des amours<\/i> z Hipolita i Arycji<\/i> Rameau, Monolog Ma fureur, a tant de
\n Rois<\/i> z Medei <\/i>Charpentiera i aria T\u00e9la\u00efre Tristes appr\u00eats, p\u00e2les flambeaux<\/i> z Kastora i Polluksa, pe\u0142en g\u0142\u0119bokich, dramatycznych emocji lament… Ale najwi\u0119ksz\u0105 rado\u015b\u0107, nie b\u0119d\u0119 tego
\nukrywa\u0107, przynios\u0142y mi bisy, szczeg\u00f3lnie aria Dopo notte, atra e funesta<\/i>
\n z opery Ariodante<\/i>, HWV 33 Georga Friedricha H\u00e4ndla i S\u00ec dolce \u00e8 il
\ntormento<\/i> Claudia Monteverdiego, przy kt\u00f3rym wzruszy\u0142em si\u0119 do \u0142ez.<\/p>\n

W obu programach koncertowych wypatrzy\u0142em te\u017c polskie akcenty. W
\nOrquesta y Coro Nacionales de Espa\u00f1a solistk\u0105 w ch\u00f3rze jest Agnieszka
\nGrzywacz a koncertmistrzyni\u0105 drugich skrzypiec w Le Concert D\u2019Astr\u00e9e Agnieszka Rychlik. Je\u015bli
\nkto\u015b zna kt\u00f3r\u0105\u015b z pa\u0144 Agnieszek, bardzo prosz\u0119 im ode mnie pogratulowa\u0107 i
\n je serdecznie pozdrowi\u0107!<\/p>\n

Madryt to miasto sztuki. Jej aktywnym
\nodbiorcom daje mo\u017cliwo\u015bci naprawd\u0119 ogromne. Hiszpania, podobnie jak
\nPolska, mo\u017ce nawet bardziej, jest w ruinie, wi\u0119c mo\u017cemy si\u0119 szybko
\nprzedosta\u0107 tak\u017ce do innych fascynuj\u0105cych miejsc, np. do oddalonych oko\u0142o
\n 100 km Segovii, czy Toledo. Szybkim poci\u0105giem w niewiele ponad 20 minut.
\nAlbo do Alcal\u00e1 de Henares, gdzie wsz\u0119dobylski Cervantes patrzy na nas
\nwcale nie ukradkiem, gdzie Uniwersytet wr\u00f3ci\u0142 na w\u0142a\u015bciwe sobie miejsce i
\ngdzie przenios\u0142y si\u0119 polskie bociany. I nie tylko bociany.<\/p>\n

Mo\u017ce i nam zdarzy si\u0119 kiedy\u015b tam wr\u00f3ci\u0107. Oby.<\/p>\n

\n